ausserart.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen

    WINTERHYMNE

     

    In deze koude winternacht
    ben jij mijn stralende ster
    maar gelukkig ben je heel dichtbij
    en niet lichtjaren ver
     
    Je warmte en je licht
    Ik laat me er maar al te graag
    door omhullen
    en mijn hart en ziel geheel en al
    door jouw aanwezigheid vervullen
      
    Blootgesteld aan de verkwikkende stralen
    van jouw alomtegenwoordige winterzonneschijn
     fiets ik in een stralenkrans van vrolijkheid door de stad
     en verlies bijna mijn besef van ruimte en van tijd
     
    En als ik tenslotte het licht uitdoe en ga slapen
    dan is mijn hele wezen vervuld van zoete dromen
     vanwege de zekerheid dat ik je morgen weer zal tegenkomen
      
    En diep in die winternacht
    blijft jouw licht voor mij voor altijd aan de hemel stralen
     kalm kijkt jouw stralende ster mij via jouw ogen aan
     en belooft me zachtjes dat mijn droom in vervulling zal gaan

    (9-2-2012)

     

     

     

     

     

     

     

     

    Lees meer...

    VOOR EEN DAG VAN MORGEN

     
    “I am on solid ground on an open sea”
    Dirk Polak, Changeless in Athens, 2008
     
    Nu je wegblijft smaakt de wijn
    Bitter als gal in mijn van pijn vertrokken mond

    Nu je niet verschijnt wordt alles grauw en grijs

    en zit ik verwezen en verward op mijn rode bank

    nu je hebt afgezegd wordt mijn rechte weg verlegd

    En grijp ik vertwijfeld naar de drank
     
     
    Zonder jou ben ik ontheemd

    wordt mijn eigen lijf me vreemd

    en verlang ik naar je kussen die mijn hartstocht

    tegelijkertijd aanwakkeren en blussen

     
    Nu ik zwijg is het alsof

    mijn stem langzaam verstomt

    maar ik voel me licht en blij

    omdat ik weet dat je morgen weer komt
     
    (JCS, 18-2-2012)
    Lees meer...
    Zojuist heb ik wat nieuw geplaatste gedichten verwijderd omdat er iets mis was met de layout. Daar wordt aan gewerkt, ze komen weer terug. Kees Smit, mede-webmeester van ausserart.punt.nl
    Lees meer...
     

    OP EEN TWEESPRONG IN VERWOEST ARCADIE (door Kees Smit)


    “De dingen hebben geen betekenis: ze bestaan

    de dingen zijn de enige verborgen zin der dingen”

    Fernando Pessoa


    Ik zei nee noch ja

    dat was nu juist het probleem

    want door niet te kiezen

    koos ik immers ook


    De dromen die ik nog dromen moet

    in de nachten waarin

    ik uit angst voor het ontwaken

    de slaap niet zal kunnen vatten


    De gevoelens die ik nog voelen moet

    als ik op een bepaald moment

    zou besluiten mijn hart opnieuw

    open te stellen voor de hartstocht die

    eens mijn ziel deed ontvlammen

    maar die mij dikwijls evenzeer met berouw

    en wanhopig onbehagen heeft vervuld


    De gedachten die ik nog denken moet

    als ik in zekere zin de taal beschouw

    die is als het lood in mijn schoenen

    waarmee ik de letters giet

    waaruit mijn gedicht gevormd wordt


    (12-5-2011)






    Lees meer...
     

    FADO TRISTE


    “Ik heb de sinaasappel in twee parten gesneden

    en de twee delen konden niet gelijk zijn

    voor welk van beide was ik onrechtvaardig

    ik, die ze allebei opeet ?”


    Fernando Pessoa


    Kom, aan gene zijde van onze eenzaamheid

    daar waar ik het licht verloor

    dat jou altijd als een stralenkrans

    een duister aura in de nacht omhuld had

     

    En als je me aankijkt gaat er niet langer

    zoals voorheen iets van jou in mij over

    als je nu naar me kijkt

    blijft je blik in jouw ogen

    en zal je me niet meer bereiken

     
    en ben ik alleen

    Het is al goed, blijf maar liever weg

    laat je passie in het uitdovend vuur verteren

    maar als je wel komt

    breng dan het licht mee

    dat ik al te lang heb moeten ontberen


    Ik hoor bij jou

    zoals een serene kust

    bij een onstuimige zee

    en zoals de zwarte zon

    bij een helblauwe maan

    wij baden beide in hetzelfde water

    wij zeilen beide op dezelfde oceaan


    Kom dus tot me wanneer ik het

    allang niet meer verwacht

    omhul me met je liefde

    en je levenskracht


    En als je niet komt zwijg ik

    en als een waterlelie in het donker

    ga ik langzaam dicht


    (Lissabon, 30-4-2011)

    Lees meer...
     
    LUNCHPAUZEGEDICHT

    “Dat alles, zei ze lachend, ben je kwijt
    je dronk vandaag het water van de Lethe
    en bent gezegend met vergetelheid”

    Dante Alighieri, De Goddelijke Komedie, Louteringsberg, Canto 33, verzen 94-96

    Zij hield haar ogen strak op mij gericht
    terwijl ze sprak over dingen die er toe deden
    ik was niet eens verstijfd van schrik
    terwijl mijn blikken ongemerkt
    over haar lichaam gleden

    Alsof alleen maar zij en ik bestonden
    aten we een broodje in de winterzon
    het was alsof niet alleen het water in de gracht
    maar ook de tijd bevroor
    tot het moment waarop alles tussen ons begon

    Meeuwen cirkelden rond het Zuiderkerkhof
    het licht was scherp als een mes in de helblauwe lucht
    verleden en toekomst vloeiden ineen
    en de vogels namen het heden mee in hun vlucht

    Toen we afscheid namen zei ze: “dit gesprek was best wel tof”
    Ik bedacht me toen dat dat misschien wel kwam
    omdat we niet langer hoefden te doen alsof

    Lees meer...

    BEWOGEN LEVEN 

    ochtend stond
     
    nacht viel

    wind ging liggen

    scharen sliepen

    neus liep

    nier wandelde

    kussen sloop

    gedachten hinkten
     
    tijd kroop

    ei sprong

    baby luierde

    ongeduld trappelde

    geld rolde

    kant kloste

    kippen renden

    temperatuur schommelde

    woorden struikelden

    hoofden hingen

    tranen biggelden

    levens bewogen

    Lees meer...

     

    “De zon die mij van liefde had vervuld

    had onweerlegbaar alle mist verdreven

    waardoor de schone waarheid werd verhuld”


    Dante Alighieri, De Goddelijke Komedie, Paradijs, Canto 3, verzen 1-3


    ONTMOETING OP DE NIEUWMARKT


    Je lijf is geur, is een zomerjurk, is blond en sprekend en lachend

    je stem klinkt als van heel ver weg hoewel je vlak naast me zit

    op een terrasstoel in de zon

    ooit was er tijd dat jij mijn begin en mijn einde was

    en de grootste liefde van mijn leven, de vrouw waarmee de tijd begon

    Nu is die tijd voorbij

    en praat je honderduit met me met een zekere intimiteit

    vertrouwt me allerlei kleine en grote dingen toe

    en langzaam verstrijkt de tijd


    De zwoele zomeravond wenkt al naar me: kom, geniet van mij

    van mijn geuren, van lachende mensen, van geliefden

    die elkaar begroeten


    “Ga je nog op vakantie” zegt een jonge blonde vrouw

    tegen een veel oudere man die haar vader kan zijn

    “Ik heb geen geld”, zegt een andere vrouw droevig

    tot een geestige man die haar kuis zoenen wil

    maar ze wendt haar hoofd af en fietst weg


    Nadat ik wat gegeten heb op de Bloemenmarkt

    Indonesische makreel met veel sambal

    door nasi kuning begeleid

    fiets ik, nog steeds in de zomerzon

    langzaam naar huis


    Ik voel me voldaan

    licht en bevrijd

    van een jarenlange schim

    die als gevolg van jouw alomtegenwoordigheid

    altijd om mij heen hing


    (1-7-2010)



    Lees meer...
     

    LIEFDESSPEL


    “Je hebt weinig gedacht en veel gezwegen

    en stil de handen om mijn hoofd gelegd

    zoo zeggend: “ook de grootste liefde kan niet tegen

    den dood die niets ontziet en alles slecht”


    Slauerhoff, uit: Avond (uit de bundel Serenade, Verzameld Werk, 2008, p. 249)


    Voel je hoe ik je aanraak ?

    Hoe ik aan je raak in de nacht

    Zie je niet dat ik je mooi vind ?

    en hoe ik je streel

    teder en zacht ?


    Op de tast maar zonder gedachten

    leeg maar vervuld van jouw stralende pracht

    denk je dat ik je geluk kan brengen ?

    Verbergt het kind van liefde

    zich in jouw schoot ?


    Is het leven niets dan een lange reis

    met aan het eind de dood ?


    Weet je soms vanwaar wij komen ?

    En weet je ook waarheen wij gaan ?

    Zal je me achterna komen

    Stomdronken in een nachtelijke laan ?


    Geef je mij het teken

    dat heel ons bestaan omvat ?

    En is je taal verstomd door spreken

    of zijn je woorden juist verre van dat


    Wie weet wat ons morgen zal brengen

    Het heden zingt een serenade

    op wat het verleden ons niet schonk

    als een vertwijfelde aubade

     
    Kees Smit

    (1-7-2010, voor B.)

    Lees meer...
     

    VOOR EEN VERRE VRIENDIN


    “Dus op de vragen die je op voelt wellen

    denk ik dat je hier weldra antwoord krijgt

    ook op de vraag die je niet durft te stellen”


    Dante Alighieri, De Goddelijke Komedie, Hel, Canto 10, verzen 16-18


    Nu mijn woord jouw droom heeft gebaard

    is daarmee het onverklaarbare verklaard

    en zonder omzien, wrok of spijt

    gaan we blijmoedig terug in de tijd


    Op de grens van schaduw en licht

    balanceert elk woord in ieder gedicht

    ik verklaar ondertussen onomwonden

    elk moment tot de laatste seconde


    Alsof ik met honger een lichaam kon dichten

    en met herinneringen het heden verlichten

    het is de toekomst waarnaar ik slechts gis

    terwijl ik stilsta bij wat al voorbij is


    Nu jouw silhouet zich niet langer vermomt

    is het rumoer van mijn hartstocht verstomd

    en terwijl onze schaamte niet langer schroomde

    moet er een droom zijn geweest die niet droomde


    Kees Smit, Juni 2010, voor Michelle


    Lees meer...
    Categorieën
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl